Wat is chirofonetiek?

Gewoonlijk neemt men het gesproken woord via het oor waar. Bij de chirofonetiek worden de klanken niet slechts gehoord, maar ook gevoeld. Terwijl de therapeut een klank spreekt, wordt een daarmee overeenkomstige massa-gebeweging uitgevoerd. Deze doet de luchtstroom na die bij de articulatie van een klank in de mond ontstaat. Spreekt men bijvoorbeeld een L, dan gaat de tong omhoog en raakt deze met het puntje een bepaalde plek van het gehemelte achter de snijtanden aan. De lucht stroomt aan twee kanten langs de tong en verlaat in 'twee armen' de mond.

Er is een plek op het lichaam die, organisch gezien, overeenkomt met dit punt in de mondholte. Deze bevindt zich tussen de schouderbladen, ongeveer bij de vierde borstwervel. De L heeft een strijk-beweging waarbij de handen om deze plek heengaan en op de armen uitkomen. Zulke bewegingsvormen die van de luchtstromingen zijn afgeleid, worden voor de verschillende klanken op rug, armen of benen uitgevoerd. Een intensiever beleven door de patiënt van de klanken dan wanneer deze slechts door het oor worden waargenomen, ontstaat door de druk, de warmte en door de vorm van de in ritmische herhaling aangebrachte streken. De indruk van het horen als de gevoelsindruk van de huid stemmen overeen, zodat het wilskarakter ervan beleefbaar wordt. Het oor alleen zou dit wilskarakter van het spreken, dat in de taal zelf leeft, niet kunnen waarnemen. Daarbij gaat het niet om de betekenis van de woorden, maar enkel om  de werking van de klanken zelf.